على در جنگ احد رهاوردهاى « بدر » زخم عميقى بر دل قريشيها ، منافقين ، يهود و اعرابى كه به آنها اميد دوخته و همچنان بر شرك خويش بودند ، وارد آورد . اين زخم چنان بود كه تمام فكر و ذكر و عملشان به انتقام از مسلمانان و بازيافتن آبرو و حيثيت بر باد رفتهء خود در آن دور مىزد و آنها كه طى چند ماه زنان را از شيون و زارى منع كرده بودند به شيون و فرياد و ناله براى كشتگان خود پرداختند زيرا اين كار احساساتشان را بر مىانگيخت و آنان را تحريك مىكرد آنها شتر يا اسب فردى را كه كشته شده بود مىآوردند و زنان را براى شيون و زارى به گردش جمع مىكردند و حوادث بدر و اتفاقاتى را كه در آن افتاده بود ، بازمىگفتند . اين وضع براى قريش ادامه داشت . هيچ فكر و ذكرى جز آماده شدن براى نبرد ديگرى با محمد و پيروانش و بسيج همگانى بدين منظور ، نداشت ولى « هند » على رغم اينكه برادر و عمويش را در « بدر » از دست داد از گريه و زارى و غمگين و بىتاب جلوه دادن خود ، خوددارى كرد تا به گفتهء خويش مبادا محمد و پيروانش ، وى را شماتت نمايند . قريش فرستادگانش را به منظور تحريك مردم و بر انگيختن آنها عليه محمد و يارانش به خارج از مكه گسيل داشت ولى اين كارها ، نه محمد بن عبد اللّه و نه مسلمانان را ، نمىترسانيد بويژه كه نبرد بدر به آنها آنچنان قدرت و اعتماد به نفسى بخشيده بود كه در حالى كه هنوز نيروى خود را بازنيافته و انرژى به كار گرفته شده در آن نبرد را جبران نكرده و پيش از آنكه تنها يك هفته از بازگشتشان به مدينه و بازگفتن وقايع و نتايج بدر براى زنان و مردانى كه بيرون نيامده بودند ، پيامبر ( ص ) فرمان